RETROSPEKTYWA MARILYN MONROE
W ramach sekcji wyświetlimy:
Naiwne spojrzenie, starannie ułożone blond włosy, czerwona szminka, pieprzyk – to znaki firmowe Marilyn Monroe i pierwsze z nią skojarzenie. Drugie? Świetnie opatentowane role słodkiej trzpiotki, która chce się podobać, błyszczeć – wszak to z jej filmu „Mężczyźni wolą blondynki” pochodzi słynna piosenka o tym, że diamenty to najlepsi przyjaciele kobiety. Nade wszystko jednak chce być kochana. To marzenie urodzonej sto lat temu Normy Jean Baker, czyli MM, spełniło się – do dziś jest najbardziej uwielbianą aktorką świata, o której zdawałoby się, że wiemy wszystko, a z drugiej wciąż próbujemy odkryć sekret jej ekranowej charyzmy. W sekcji „Marylin Monroe – inne spojrzenie” pokażemy pięć filmów z jej udziałem. Wychodząc od jej znanego wizerunku w komedii „Mężczyźni wolą blondynki” (1953), przeprowadzimy widzów przez mniej oczywiste i bardziej złożone role aktorki. W filmie noir „Niagara” (1953) gra ona typową femme fatale, planującą morderstwo męża i nowe życie u boku kochanka. To dzięki tej roli Marilyn zyskała status gwiazdy filmowej. W „Przystanku autobusowym” udowodniła, że świetnie też odnajduje się w rolach dramatycznych – jako ambitna piosenkarka marzy o karierze w Hollywood, nie zaś byciu ozdobą na ramieniu kowboja. Średnio przyjęta przez krytyków „Rzeka bez powrotu” (1954), którzy rolę Marilyn jednak doceniali, to ćwiczenie w pracy z innym gatunkiem – westernem i musicalem w jednym. Najwyrazistsza dramatyczna rola była jednocześnie jej ostatnim występem na ekranie. W „Skłóconych z życiem” (1961) sztuka przeplata się z prywatnością aktorki, która na plan przyjechała prosto ze szpitala psychiatrycznego. Niezdrowa atmosfera przeniosła się na ekran: czarno-biały film o romansie rozwódki i podstarzałego kowboja jest przesiąknięty smutkiem, poczuciem przegrania i straty. Monroe gra trochę Roslyn, trochę samą siebie – kobietę, która wchodząc do pomieszczenia przyciąga wszystkie spojrzenia, ale pozostaje samotna.
Pokazom filmowym będzie towarzyszyć promocja książki Katarzyny Czajki-Kominiarczuk „Marilyn Monroe. Wszystkie twarze bogini” (wyd. Mando).